جایی میان زمزمههای «یا رضا(ع)» در رواقهای آینهکاری شده مشهد و نفسهای آرام نوزادی در خانهای دورافتاده در تبریز، عهدی دیرین در حال تجدید شدن است. این یک پیوند نامرئی است؛ نخی طلایی که از غبار صحن انقلاب شروع میشود و به تپش قلب نسلی میرسد که قرار است میراثدار این آب و خاک باشند.
به گزارش مرکز رسانه ای جوانی جمعیت و به نقل از قدس آنلاین، صیانت از حیات، امروز نه یک عدد در آمارهای جمعیتی، که عالیترین مرتبه نوکری در آستان حضرت رئوف(ع) است. بنیاد کرامت رضوی با بازتعریف مفهوم خدمت، نشان داده آغوش امام رضا(ع) تنها برای زائران گشوده نیست، بلکه برای هر جوانه تازهای که در این سرزمین میروید، چتری از امنیت و برکت پهن کرده است. این گزارش، روایت غیرتی است که از آذربایجان جوانه زده و در پناه خورشید خراسان، به نهضتی برای ایران جوان بدل شده است.
وقتی عمه و خاله به افسانهها میپیوندند
همه چیز از یک بیداری درونی آغاز میشود. دکتر یوسف بدلزاده، فعال جوانی جمعیت که در شهر تبریز با گروه جهادی یاوران حضرت مهدی(عج) آستین همت بالا زده، روایتش را با یک تجربه شخصی و خانوادگی پیوند میزند تا نشان دهد دغدغه جمعیت، پیش از آنکه یک عدد آماری باشد، یک ضرورت عاطفی است. او با نام خدای مهربان سخن را آغاز میکند و میگوید: ما در تبریز علاوه بر فعالیتهای علمی، بر بحث جوانی جمعیت، فرزندآوری و ازدواج آسان متمرکز شدهایم.
حقیقت این است که رهبر شهید انقلاب نزدیک به ۷۰ بار بر این موضوع تأکید کردهاند و این برای ما یک فرمان ولایی است.
او با اشاره به تجربه زیسته خود ادامه میدهد: ما هم مثل خیلیهای دیگر، سالها تحت تأثیر شعار «دو فرزند کافی است» بودیم و پس از تولد پسر و دخترمان، تصور میکردیم همین تعداد کفایت میکند. اما با گذشت زمان و نگاهی عمیقتر، فهمیدم نشاط و روح زندگی در خانوادههای پرجمعیت است. نگران روزی هستم که عمه، خاله، عمو و دایی برای بچههای ما به واژههایی غریب و افسانهای تبدیل شوند. در گذشته، خانواده، خودش بهترین مربی بود؛ بچهها در کنار هم قد میکشیدند، از هم یاد میگرفتند و حتی با لباسهای مشترک، همدلی را تمرین میکردند. آن روزها مهدکودکی در کار نبود، اما شخصیت بچهها در دل همین شلوغیهای شیرین و تعاملات واقعی شکل میگرفت.
تقابل سبک زندگی رضوی با دیوارهای آپارتمانی
بخش بزرگی از چالش جمعیت، ریشه در تغییر سبک زندگی دارد. بدلزاده که تخصصش در طب سنتی و مزاجشناسی را به خدمت این مسیر درآورده، معتقد است معماری و فرهنگ مدرن، دشمن نشاط کودکانه شده است. او با نگاهی نقادانه به وضعیت موجود بیان میکند: پیامبر(ص) فرمودند تا هفت سالگی با بچه کاری نداشته باشید و بگذارید بازی کند. اما امروز بزرگترین مشکل ما این است که سبک زندگیمان به سمت آپارتماننشینی رفته است. بچه در خانه بازی میکند، همسایه پایینی اعتراض میکند و والدین برای ساکت کردن او، فرزند را پیش روانشناس میبرند و داروهای آرامشبخش تجویز میشود.
او با تبیین ضرورت بازگشت به سبک زندگی اسلامی ادامه میدهد: ما باید از سبک زندگی غربی به سمت سبک زندگی رضوی برگردیم. در طب سنتی میگوییم انرژی کودک مثل آتش است؛ آتش را باید با خاک و آب خاموش کرد، یعنی بازی در فضای باز. وقتی بچهها با هم بازی میکنند، این انرژی به صورت طبیعی تخلیه میشود. اما در آپارتمان، محدودیتها اجازه نمیدهد. از طرفی سن ازدواج بالا رفته است؛ وقتی کسی در ۳۵ یا ۴۰ سالگی ازدواج میکند، دیگر حوصله بازی با فرزند را ندارد. اگر در ۲۰ سالگی ازدواج کند، خودش همبازی فرزندش میشود. ما در این حوزه باید کار کنیم تا تکفرزندی که مد شده و تمام امکانات را بدون تلاش در اختیار بچه میگذارد، جای خود را به خانوادههای پویا بدهد.
هشداری که از راهروهای حرم مطهر به گوش میرسد
ارتباط این فعال تبریزی با آستان قدس رضوی، یک پیوند تشکیلاتی صرف نیست؛ او خود را سرباز امام رضا(ع) میداند که وظیفه دارد نسل محبان حضرت را پاسداری کند. او با اشاره به یک مشاهده تکاندهنده در حرم مطهر، هشداری جدی به جامعه میدهد و میگوید: گاهی که به حرم مطهر مشرف میشوم، میبینم خادمی که ویلچر میراند پیر است و زائری که روی ویلچر نشسته هم پیر! این یک هشدار بصری است. ما داریم به سمت پیری جمعیت میرویم و اگر امروز کاری نکنیم، فردا دیر است. جمعیت یعنی توان نظامی، یعنی اقتصاد و یعنی علم.
او با مقایسه برکات خانوادههای پرجمعیت با تنهایی دوران پیری ادامه میدهد: خانوادهای که پنج فرزند دارد، هر کدام از فرزندان مثل یک کشیک حرم، یک روز را به خدمت پدر و مادر اختصاص میدهند و این ثوابش کمتر از نوکری امام رضا(ع) نیست. اما وقتی یک بچه داریم، او کلافه میشود و در نهایت والدین به سرای سالمندان سپرده میشوند. رهبر شهید انقلاب با نگرانی عمیق ۷۰ بار بر این موضوع تأکید کردهاند. ما باید دست به دست هم بدهیم تا این کار را به سرانجام برسانیم و برای ظهور امام زمان(عج)، سربازانی دلاور، باهوش و پرانرژی تربیت کنیم. به قول ما ترکها، بچهای که پر از نیرو و جنبوجوش باشد، زینت محضر آقا خواهد بود.
گرهگشایی در سایه رأفت
او از خانوادهای میگوید که به خاطر فشارهای اقتصادی، در آستانه تصمیمی تلخ برای سقط فرزند چهارمشان بودند: با آنها حرف زدیم، از امید گفتیم و با حمایت خیران، موانع مالی را کنار زدیم. حالا آن کودک به دنیا آمده و عزیزکرده خانواده است. این یعنی صیانت از حیات در پناه نام امام رئوف(ع). حتی در قطار تبریز به مشهد هم بیکار نمینشینیم و با مسافران درباره فرزندآوری صحبت میکنیم. گاهی همان آرامش زیارت و توسل به بابالحوائج، گرههای ذهنی و استرسهای مزمن را باز میکند. ما دیدهایم که چطور امید به کرامت حضرت و تبرک جستن از آستان ایشان، در کنار مشاورههای درست، زوجهای ناامید را دوباره به زندگی و فرزندآوری امیدوار کرده است. زکات علمی که داریم، همین است که وقتمان را صرف تبیین این ضرورت کنیم.
جهاد مافوق توان؛ برای ایران، برای رضا(ع)
این فعال حوزه جمعیت معتقد است برای حل بحران جمعیت، دیگر انجام وظایف معمولی کافی نیست و باید وارد فاز جهاد مافوق توان شد. او با یک مثال عینی، ضرورت تلاش مضاعف را تبیین میکند: اگر کسی بخواهد مسیری را بدود، شاید زود خسته شود، اما اگر یک حیوان درنده پشت سرش باشد، مافوق توانش میدود. امروز بحران جمعیت همان خطر درندهای است که پشت سر ماست. ما باید با تمام قدرت در این حوزه کار کنیم. به نیت شهدایمان، به نیت رهبر شهید که دغدغه این مردم را داشتند، باید همت کنیم.
دکتر بدلزاده با تبیین این نکته که تخصص مشاورهای آنها اکنون در امتداد اهداف راهبردی بنیاد کرامت رضوی قرار گرفته است، از شکلگیری یک شبکه منسجم و عملیاتی سخن میگوید. او معتقد است اعتبار نام امام رضا(ع) در کنار فعالیتهای جهادی، قدرت نفوذ عجیبی در میان تودههای مردم ایجاد کرده است و با تأکید بر رویکرد فعالانه در این مسیر اظهار میکند: همکاری ما با کانونهای خدمت رضوی، یک شبکه قدرتمند و بیبدیل ایجاد کرده که اجازه میدهد پیام حیاتبخش جوانی جمعیت را به دورترین نقاط ببریم. ما در این جبهه، قائل به نشستن در اتاقهای مشاوره نیستیم؛ بلکه معتقدیم خادم باید به سراغ مردم برود. از صحن مساجد و هیئتها گرفته تا هر تجمعی که بوی ارادت به اهلبیت(ع) میدهد، سنگر ماست تا با تکیه بر ظرفیتهای آستان قدس، تردیدها را به یقین و ترس از آینده را به امید تبدیل کنیم.
سفیران حیات در پازل بزرگ کرامت
این مجاهدتهای مخلصانه، تنها قطعهای از پازل عظیم و هوشمندانهای است که آستان قدس رضوی برای صیانت از آینده ایران طراحی کرده است. تسهیلگرانی همچون دکتر بدلزاده، درواقع سفیران حیات در شبکه گسترده بنیاد کرامت رضوی هستند که امروز در جایجای جغرافیای ارادت، از مشهد تا تبریز، مشغول گرهگشایی از زندگی مردماند. او که سالهاست مدال خادمی عتبات و امامزادگان را بر سینه دارد، حالا سنگر جوانی جمعیت را عالیترین تجلی نوکری برای آستان خورشید میداند و میگوید: من از تمام مخاطبان و محبان حضرت میخواهم به عشق امام رضا(ع) و برای لبخند نایب امام زمان(عج) در این میدان همت کنند. هرچند عمق فاجعه جمعیت زیاد است اما با توکل به حضرت رضا(ع) و این شبکه منسجم مردمی، تا آخرین نفس برای تکثیر نسل شیعه ایستادهایم.
کرامت؛ در امتداد حیات و اصالت
تجلی رأفت امام هشتم(ع) امروز در رگهای جامعهای جریان دارد که آرزویش، تماشای ایرانی جوان و مقتدر است. بنیاد کرامت رضوی با هوشمندی در سازماندهی این حلقههای میانی، پیوندی ناگسستنی میان ارادت مذهبی و نیازهای حیاتی ملی ایجاد کرده است. این حرکت، فراتر از یک حمایت ساده، تلاشی است برای آنکه عطر زندگی رضوی در خانههای این سرزمین ماندگار شود. تجهیز مراکز درمانی و حمایت از تسهیلگران دغدغهمندی چون دکتر بدلزاده، همگی قطعات یک پازل بزرگ برای صیانت از نسل محبان اهلبیت(ع) هستند.
این جریان برخاسته از ایمان نشان میدهد آستان قدس رضوی چگونه با تکیه بر باورهای اصیل مردم، نبض زندگی را در گهوارهها پرطنین نگه میدارد؛ مسیری که در آن هر تولد، عهدی دوباره با خورشید خراسان برای ساختن فردایی روشن است. از آذربایجان تا خراسان، این زنجیره ارادت است که با هر لبخند نوزاد، آیندهای سرشار از امید و جوانی را برای ایران اسلامی رقم میزند. خادمی در این سنگر، یعنی تکثیر نوری که از گنبد طلا میتابد و در چهره معصوم کودکان این سرزمین تجلی مییابد.