پرچم ایران لوگو

«ماما»؛ شیرینی تولد نوزادان و دغدغه در قبال فرسودگی شغلی

پانزدهم اردیبهشت مصادف با «روز جهانی ماما» فرصتی مغتنم برای قدردانی از سپیدپوشانی است که با دانش، مهارت، دلسوزی و آرامش‌بخشی بی‌هیاهو اما عمیق در لحظه‌های حساس آغاز تولد نوزادان حضور دارند.

به گزارش مرکز رسانه ای جوانی جمعیت و به نقل از ایرنا؛ قدمت آموزش عالی رشته مامایی در ایران به ۱۰۷ سال پیش بازمی‌گردد. اولین آموزشگاه مامایی به نام مدرسه قابلگی با ۱۰ نفر شاگرد در سال ۱۲۹۸ در بیمارستان بانوان (زنان سابق) شهر تهران تاسیس شد و نخستین آموزشگاه عالی مامایی نیز در سال ۱۳۰۸ آغاز به کار کرد و سپس در سال ۱۳۶۵ پس از انتقال آموزش گروه‌های پزشکی از آموزش عالی به وزارت بهداشت، دانشکده‌های پرستاری و مامایی تاسیس شد.

هم اکنون دانشگاه‌های متعدد علوم‌پزشکی در سراسر کشور در تربیت دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد مامایی نقشی اساسی دارند.

پانزدهم اردیبهشت مصادف با پنجم می از سوی کنفدراسیون بین‌المللی مامایی «روز جهانی ماما» یادآور شغل و حرفه‌ای است که در آن «زندگی» هر روز آغاز می‌شود و «مسوولیت» هر لحظه ادامه دارد.

شغلی که هنر مراقبت از مادر و نوزاد در حساس‌ترین مرحله زندگی در آن اهمیت دارد،‌ ماماها از نخستین ویزیت‌های دوران بارداری تا لحظه تولد و حتی ماه‌های پس از زایمان، همراه مادر هستند و به جرات می توان گفت که آنها نخستین افرادی‌ هستند که ضربان قلب جنین را می‌شنوند، علائم خطر را شناسایی می‌کنند و با آموزش‌های دقیق، مادران را برای زایمان ایمن و آرام آماده می‌سازند.

نقش «ماما» در تحقق جوانی جمعیت

موضوع جوانی جمعیت و فرزندآوری موضوعی حیاتی و مهم در کشور محسوب می‌شود و قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت، پاسخی ملی به یکی از مهم‌ترین چالش‌های آینده کشور است که با هدف پشتیبانی از خانواده‌ها، تسهیل فرزندآوری و ارتقای سلامت مادران و کودکان تدوین شده است. اجرای صحیح آن، نیازمند همکاری همه ارکان نظام سلامت از جمله «ماما» است.

«ماما» تسهیل و ترویج زایمان طبیعی و آگاهی‌بخشی و تشویق بانوان به فرزندآوری تا ارتقای مراقبت‌های دوران بارداری و زایمان ایمن را بر عهده دارد.  توجه ویژه به «ماما»، جذب و استخدام و تامین مسایل مالی آنها از لازمه‌های تحقق اهداف در بخش بهداشت و سلامت و جوانی جمعیت است.

وظیفه سنگین «ماما»در مناطق کم‌برخورددار

در برخی مناطق کم‌برخوردار، «ماما»تنها فرد متخصصی است که مادران به او دسترسی دارند و بر همین اساس نقشی مهم در سلامت مادر و کودک از طریق مراقبت‌های دوران بارداری، حین زایمان و پس از زایمان بر عهده دارند و تقویت تجهیزات و امکانات از درخواست‌های آنها در مسیر خدمت‌رسانی است.

فشارهای روحی و جسمی، چهره کمتر دیده‌شده از مامایی

تجربه نشان داده است که حضور ماماهای آموزش‌دیده، نقشی مستقیم در کاهش مرگ‌ومیر مادران و نوزادان و افزایش سلامت جسمی و روانی زنان دارد و با وجود اهمیت حیاتی این حرفه در نظام سلامت، ماماها همچنان با چالش‌های جدی در مسیر کاری خود روبه‌رو هستند.

حرفه مامایی با وجود وجه انسانی و شیرینی کار، واقعیت‌هایی را به همراه دارد که از نگاه عموم پنهان می‌ماند، ماماها در ساعات طولانی، استرس‌زا و اغلب غیرقابل پیش‌بینی، کار می‌کنند، شیفت‌های شبانه‌روزی، قرار گرفتن در شرایط پرتنش زایمان، مسوولیت سنگین تشخیص و اقدامات حیاتی و مواجهه با لحظات سخت مانند زایمان‌های پرخطر همگی از فشارهای روانی بالایی است که به این قشر وارد می‌شود.

بسیاری از ماماها از فرسودگی شغلی، کمبود نیروی انسانی و نبود حمایت کافی گلایه دارند و در مقابل دانش‌آموختگان مامایی زیادی هستند که از بیکاری و نبود شغل گلایه‌مند هستند.

با توجه به اینکه موضوع جوانی جمعیت در کشور و نقش ماماها در فرزندآوری و قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت حیاتی و مهم است انتظار می‌رود که رویکرد ویژه‌ای نسبت به ماماها در قانون مدنظر قرارگیرد.

روز جهانی ماما تنها یک مناسبت نیست؛ بلکه یادآوری ضرورت حمایت از زنانی است که با تخصص و روحیه‌ای استثنایی در لحظه‌های سخت، زیباییِ تولد را ممکن می‌کنند.

 

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *